Kurš datēja Šarls Moriss de Taleirāns-Perigors?

Šarls Moriss de Taleirāns-Perigors (franču: Charles-Maurice de Talleyrand-Périgord, biežāk pazīstams vienkārši kā Taleirāns (franču: Talleyrand); dzimis 1754. gada 2. februārī, miris 1838. gada 17. jūnijā) bija Francijas diplomāts. Četrkārtējs Francijas ārlietu ministrs (1797—1799, 1799—1807, 1814—1815, 1815—1815). Strādājis Luija XVI, Franču revolūcijas, Napoleona, Luija XVIII, Šarla X un Luija Filipa I laikā. Taleirāna darbība vēl aizvien tiek vērtēta pretrunīgi. Daži viņu uzskata par vienu no izveicīgākajiem un izcilākajiem diplomātiem Eiropas vēsturē, citiem viņš ir nodevējs, kas nodevis pēc kārtas visus režīmus, kam kalpojis.

Maria Teresa Antonina Józefina z Poniatowskich Tyszkiewiczowa (ur. 28 listopada 1760 w Wiedniu, zm. 2 listopada 1834 w Tours we Francji) – dama Krzyża Orderowego zakonu maltańskiego.

Urodziła się jako pierwsze dziecko generała-lejtnanta w służbie austriackiej i czeskiej Andrzeja Poniatowskiego (późniejszego księcia Korony Czeskiej) i hrabianki Theresy Kinsky von Wchinitz und Tettau. Do chrztu trzymała ją cesarzowa Maria Teresa. Jej bratem był książę Józef Poniatowski.

Gdy miała trzynaście lat na gruźlicę zmarł jej ojciec, co spowodowało, że wziął ją pod kuratelę brat jej ojca król Stanisław August Poniatowski. Mieszkając w Wiedniu, zachorowała w szesnastym roku życia, w wyniku czego usunięto jej gałkę oczną. Gdy miała osiemnaście lat, zgodnie z wolą Stanisława Augusta, wydano ją za mąż za Wincentego Tyszkiewicza herbu Leliwa, hrabiego na Łohojsku i Świsłoczy, referendarza wielkiego litewskiego. Małżeństwo nie było udane, dlatego wkrótce opuściła męża.

Przez 30 lat, od 1807, blisko z nią związany był francuski minister spraw zagranicznych Francji Charles-Maurice de Talleyrand-Périgord.

Anne Louise Germaine de Staël-Holstein (French: [an lwiz ʒɛʁmɛn də stal ɔlstajn]; née Necker; 22 April 1766 – 14 July 1817), commonly known as Madame de Staël ( də-STAHL; French: [madam də stal]), was a prominent philosopher, woman of letters, and political theorist in both Parisian and Genevan intellectual circles. She was the daughter of banker and French finance minister Jacques Necker and Suzanne Curchod, a respected salonist and writer. Throughout her life, she held a moderate stance during the tumultuous periods of the French Revolution and the Napoleonic era, persisting until the time of the French Restoration.

Her presence at critical events such as the Estates General of 1789 and the 1789 Declaration of the Rights of Man and of the Citizen underscored her engagement in the political discourse of her time. However, Madame de Staël faced exile for extended periods: initially during the Reign of Terror and subsequently due to personal persecution by Napoleon. She claimed to have discerned the tyrannical nature and ambitions of his rule ahead of many others.

During her exile, she fostered the Coppet group, a network that spanned across Europe, positioning herself at its heart. Her literary works, emphasizing individuality and passion, left an enduring imprint on European intellectual thought. De Staël's repeated championing of Romanticism contributed significantly to its widespread recognition.

Within her work, de Staël not only advocates for the necessity of public expression but also sounds cautionary notes about its potential hazards.

Doroteja fon Bīrone (dzimusi 1793. gada 21. augustā, mirusi 1862. gada 19. septembrī), vēlāk grāfiene Doroteja de Perigora (franču: Comtesse de Périgord, 1809–1817), Dino hercogiene (Duchesse de Dino, 1817–1838) un hercogiene Taleirāna (Duchesse de Talleyrand, 1838–1845), bija Kurzemes hercoga Pētera Bīrona un hercogienes Dorotejas meita. Vēsturē iegājusi kā franču politiķa Taleirāna mīļākā un ietekmes persona.

Adélaïde-Émilie (sometimes Émilie-Adélaïde) Filleul, Marquise de Souza-Botelho (14 May 1761 – 19 April 1836) was a French writer.

Anna Šarlote Doroteja fon Mēdema (vācu: Anna Charlotte Dorothea von Medem, dzimusi 1761. gada 3. februārī, mirusi 1821. gada 20. augustā) bija hercoga Pētera fon Bīrona trešā sieva, viena no sava laika izcilākajām un savdabīgākajām personībām Eiropas politiskajā, sabiedriskajā un kultūras dzīvē.

Dorothée Dorinville, stage name Mademoiselle Luzy (1747–1830), was a French stage actress.

She was engaged at the Comédie-Française in 1764. She became a Sociétaires of the Comédie-Française in 1764. She retired in 1781.

She was most known as a soubrette, but also performed tragedy, and acted as a singer and dancer. She was described as a serious and ambitious stage artist, and was a part of the movement that wished to introduce realistic stage costumes. She was imprisoned in 1771 after having broken the censure laws in a play by Imbert.